From the first day that I started classes at Ramkhamheang University, I knew that a photography project would grow out of it. I had been in Thailand for two years at that point, and had never seen anything quite like the university. In offering education to over 100,000 students at an affordable price, Ram mixes architecture and technology representing close to 40 years of development. In stark contrast to Bangkok's consumer throw-away culture, buildings, computers, satellites, TVs have ever last drop of use sucked out of them.

So many people experience a sheltered version of Bangkok, not venturing past the reach of the Sky Train or a few polished tourist attractions. I wanted to show how the city is really used, specifically the parts used by the populace as they go about trying to better their lives through education.

Ram's democratic approach to education opens the door to students of all ages and socio- economic backgrounds from across Thailand. With no entry exam, and no attendance or homework requirements, students sink or swim by their own initiative – which helps explain why Ram graduates are renowned for their diligence.

A student’s learning experience depends very much on the choice of course. Popular courses are taught in huge educational theaters of 300 students or more, plus an online audience, making student-teacher relationships extremely difficult. While more obscure classes are wedged into any available space; intimate, engaging and sweaty.

รามมอบโอกาสทางการศึกษาให้ผู้คนกว่า 100,000 คน ด้วยค่าหน่วยกิตที่ไม่แพง สถาปัตยกรรมและเทคโนโลยีของรามได้รับการผสมผสานและสื่อถึงพัฒนาการที่ต่อเนื่องมาเกือบ 40 ปี

อาคารเรียน และวัสดุอุปกรณ์ทุกชิ้นของราม ไม่ว่าจะเป็น คอมพิวเตอร์, สัญญาณดาวเทียม, โทรทัศน์ ฯลฯ ล้วนได้รับการใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่ ซึ่งตรงข้ามกันโดยสิ้นเชิงกับวัฒนธรรมการบริโภคทิ้งขว้างของคนกรุงเทพฯ โดยทั่วไป

หลายคนคิดว่ากรุงเทพฯ มีแค่รถไฟฟ้าและแหล่งท่องเที่ยวหรูๆ ผมอยากจะถ่ายทอดผ่านภาพถ่ายให้ทุกคนเห็นว่า จริงๆ แล้วผู้คนอาศัยอยู่ในเมืองแห่งนี้อย่างไร โดยเฉพาะย่านที่เต็มไปด้วยประชากรที่กำลังดิ้นรนเพื่อชีวิตที่ดีขึ้นผ่านการศึกษา

รามเปิดประตูรับนักศึกษาทุกคน ทุกช่วงอายุ จากทั่วทุกภูมิภาคของประเทศไทย ที่รามไม่มีการสอบเข้า ไม่มีคะแนนจากรายงานหรือการเข้าห้องเรียน นักศึกษาแต่ละคนจะรอดหรือร่วงระหว่างทางก็อยู่ที่ตัวเอง เป็นที่รู้กันว่าใครจบรามได้ ต้องขยันเท่านั้น ประสบการณ์การเรียนที่รามของแต่ละคนขึ้นอยู่กับวิชาที่เรียน วิชาที่มีคนลงทะเบียนเยอะจะสอนที่ศูนย์เรียนรวมขนาดใหญ่ที่จุได้ 300 คนหรือมากกว่านั้น รวมทั้งมีนักศึกษาที่ฟังบรรยายออนไลน์ด้วย แน่นอนว่าไม่ต้องพูดถึงเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์กับนักศึกษา ส่วนวิชาที่ไม่ค่อยมีคนเรียนก็จะสอนกันห้องไหนก็ได้ที่ว่างอยู่ ทุกคนจะใกล้ชิดกัน มีส่วนร่วมในห้องเรียน ขณะที่ร่างกายชุ่มไปด้วยเหงื่อ